Efendiler, hâkimiyet ve saltanat hiç kimse tarafından hiç kimseye, ilim icabıdır diye, müzakere ile, münakaşa ile verilmez. Hâkimiyet, saltanat kuvvetle, kudretle ve zorla alınır. Osmanoğulları, zorla Türk milletinin hâkimiyet ve saltanatına, vâzıü’l-yed olmuşlardı ve bu tasallutlarını altı asırdan beri idâme eylemişlerdi. Şimdi de Türk milleti bu mütecâvizlerin hadlerini ihtar ederek, hâkimiyet ve saltanatını, isyan ederek kendi eline, bi’l-fiil almış bulunuyor. Bu bir emr-i vâkidir. Mevzu-i bahis olan, millete saltanatını, hâkimiyetini bırakacak mıyız, bırakmayacak mıyız meselesi değildir. Mesele zaten emr-i vâki olmuş bir hakikati ifadeden ibarettir. Bu, behemehâl, olacaktır. Burada ictimâ edenler, meclis ve herkes meseleyi tabii görürse, fikrimce muvâfık olur. Aksi takdirde, yine hakikat usûlü dairesinde ifade olunacaktır. Fakat ihtimal bazı kafalar kesilecektir.

Mustafa Kemal Atatürk bu sözleri Cumhuriyet’in yolu savaşarak açıldığı sırada, Osmanoğlularının saltanatını tarihe gömerken söylüyordu, 30 Ekim 1922’de, TBMM’de.

Bu sözlerden sadece bir yıl sonra, bu toprakların tarihinde o güne kadar atılmış en ilerici adım atıldı ve 29 Ekim 1923’te Cumhuriyet ilan edildi.

Halkımızı Osmanlı tebalığından yurttaşlığa geçiren tarihi bir adım atıldı o gün.

Şimdi aynı Meclis’te, aradan 103 yıl geçtikten sonra, tarihin bir cilvesi olarak yine Osmanlı hayalleri baş göstermiş durumda. Yemen’e, Suudiler ve emperyalizmin çıkarları için asker göndermemiz konuşuluyor, Osmanlıya atıfla, öykünerek.

Peki, nasıl oldu bu?

Cumhuriyet, 103 yıl sonra kendi kurduğu Meclis’te, Yeni Osmanlı hayranlarına nasıl yenildi?

Bu topraklarda işgalciler hüküm sürerken de keyfi kaçmayan, kazanmaya devam eden ağalar ve patronlar, kuruluşun hemen ardından Cumhuriyet’in direksiyonunu eline geçirip, ilk günden itibaren bu tarihsel adımın altını oydular, sınıfsal çıkarlarının gereği olarak.

Holdinglerin, tarikatların düzeni adım adım ilerledi, yıllara yayılmış bir saldırıyla sonuç aldı.

2002 yılında AKP iktidara geldiğinde patronlar, cemaatler, liberaller ve emperyalistler, tarihsel bir arıza olarak gördükleri Cumhuriyet’ten kurtulmanın yolunu aradılar.

Zaten epey yol almışlardı, son adımları atmak kalmıştı onlara.

ABD'nin Ankara Büyükelçisi ve Donald Trump'ın Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack, Cumhuriyet’in yıkıntılarının üzerinden “bu topraklarda en iyi yol monarşi” diye bu nedenle sayıklıyordu.

Şimdi 103 yıl sonra kazandıklarını düşünüyorlar, yeniden.

Konserler mi, reklamlar mı, mücadele mi?

Mücadele tam da bu noktada başlıyor.

103 yıl önce “Hâkimiyet, saltanat kuvvetle, kudretle ve zorla alınır. Osmanoğulları, zorla Türk milletinin hâkimiyet ve saltanatına, vâzıü’l-yed olmuşlardı ve bu tasallutlarını altı asırdan beri idâme eylemişlerdi” diyordu Mustafa Kemal.

103 yıl sonra geride kalan yıkıntıya bakıp bir yandan belediye konserlerinde meşale taşımak, eğlenmek görevi konuluyor halkın önüne ya da Cumhuriyet’le hesaplaşan düzenin esas sahipleri Koçların, Sabancıların reklamlarını izleyip hüzünlenmek... 

Ancak başta aktardık, bu Cumhuriyet işgale karşı halkımızın mücadelesiyle kazanıldı.

Şimdi, 103 yıl sonra Yeni Osmanlıcıların zafer nidaları her yanı kaplamışken, tek çıkar yol var, mücadele etmek.

Bugün o mücadele için sokağa yapılan çağrıya, Cumhuriyet’i yeniden kazanma mücadelesine yapılan çağrıya kulak verme zamanı.

soL'un dört kez sansürlenen X hesabını takip ederek yaygınlaştırabilirsiniz. 

soL Haber'i WhatsApp ve Telegram kanallarından takip edin, önemli gelişmeleri kaçırmayın.