Çocukluk çağında okuduğumuz kitaplar çoğu zaman, bize sadece eğlenceli hikayeler anlatmanın ötesine geçer. Onlar, içlerinde toplumsal mesajlar barındıran büyülü dünyalara açılan kapılardır. Nesin Yayınevi'nden 2020’de yayımlanan, Didier Levy ve Fred Benaglia'nın ortak çalışması "Ejderhanı Nasıl Ateşlersin?" de bu duruma güzel bir örnek teşkil ediyor. 

Bu hikaye, masalsı öğeleriyle bizi büyülerken, arka planda daha derin bir konuyu, bastırılmış duyguların ve ifade edilmemiş öfkelerin hikayesini anlatır. Pedagojik açıdan bakıldığında, kitap çocuklara duygularını yönetmenin ve zor anlar karşısında dirayetli olmanın yollarını sunar. İçinde bir ejderha yatan her çocuk, aslında bu yaratığın sadece korkutucu olmadığını, aynı zamanda doğru anlarda ortaya çıkarıldığında bir dost ve yol arkadaşı olabileceğini öğrenir. Çocuğun ejderhasını ateşletme serüveni kendi duygularını keşfetme ve onlarla barış içinde yaşama serüvenidir. 

Hikaye, daha derinlerde yatan sınıfsal mesajlarla da bizi buluşturur. İşçi sınıfının içindeki ejderha, düşük ücretler, aşırı çalışma saatleri ve derin yalnızlık ile öyle derinden uykuya dalmıştır ki, öfkesini ortaya çıkarması neredeyse imkansız hale gelmiştir. Burada, masalın büyülü metaforları ile işçi sınıfının sert gerçekliği örtüşür hale gelir. Çocuklar, ejderhalarını cesurca ve oyun dolu bir şekilde uyandırabilirken, işçilerin öfkesi ancak kolektif bir iradeyle gerçek bir güç haline gelebilir. Psikoloji ve eğitim bilimleri bize çocukların hayal gücü aracılığıyla duygularını nasıl anlamlandırdıklarını anlatır. İşçi sınıfının mücadelesi de bundan farksızdır: Öfkeyi tanıyıp adlandırmak, onu kişisel bir patlamadan çıkarıp kolektif bir ateşe dönüştürmekle anlamlanır. Ejderhanın alevi tek başına sadece amaçsızca bir alevdir, çocuğun eli değdiğinde bir alevden çok daha fazlası haline gelerek gökyüzünü aydınlatan bir güç olur. Aynı şekilde işçi sınıfının öfkesi de böyledir: Sessizce kaynar, fokurdar, yıllarca bekler, ancak ve ancak bir gün kolektif irade ile birleştiğinde düzenin karanlığını yakacak ateşe dönüşür.

Bu kitabı çocuklara okurken belki de sormamız gereken soru şudur: "Senin ejderhan neye öfkelenir?" Büyüdüklerinde ise bu soru daha geniş bir perspektifle yankılanır: "Bizim sınıfın ejderhası ne zaman ateş püskürür?" Çocukların hayal dünyasında uyanan ejderhalarla işçilerin kolektif öfkesi arasında görünmez köprüler kurarız. O köprüleri geçtiğimizde masalların büyüsü mücadeleye dönüşür, ve ateşin sıcaklığı hem eğlenceli oyunları hem de zorlu direnişi aydınlatır.

Gün gelip de çocuklarımız büyüdüğünde(sınıfın bir parçası olduğunda) ülkenin dört bir yanında, insanca yaşam ve güvenli çalışma koşulları için mücadele eden işçileri anlamaları işte bu yüzden önemlidir.

Bugün, fabrikalardan madenlere, marketlerden depolara kadar her yerde gizli bir öfke kaynamaktadır. Fakat artık biliyoruz ki: Ejderhamızı uyandırmanın, bu öfkeyi yararlı hale getirmenin yolu bir araya gelmek, örgütlenmek ve ateşi birlikte yakmaktır.