“Es es es-ki ki ki-eski eski es” tezahüratı, futbolla ilgilenenler için pek de yabancı değildir. Anadolu’nun içinden çıkmış bir takımın, Eskişehirspor’un kulaklara yabancı gelmeyen bu tezahüratının yaratıcısı Orhan Erpek, Eskişehirliler ve futbolseverler arasında bilinen adıyla “Amigo Orhan” 87 yaşında yaşamını yitirdi.  

22 Şubat 2025 Cumartesi günü Mahmut Sami Ramazanoğlu Camii’nde ikindi namazını müteakip kılınan cenaze namazının ardından, Eskişehir’in İnönü ilçesindeki Oklubalı Mahallesi Mezarlığı’na defnedildi. 

Henüz endüstriyelleşmemiş ve holiganlaşmamış futbolun ilk amigolarından, kimi kaynaklara göre ilk amigosu Orhan Erpek, 1938 yılında Eskişehir’in Oklubalı köyünde dünyaya geldi. Aynı zamanda DSİ’de memur olarak görev yapan Erpek, 1965 yılında kurulan Eskişehirspor’un kuruluşundan beri yanında oldu. İstanbul takımları, yani “üç büyükler” tarafından kiralanmak ve/veya transfer edilmek istendi, bu özelliğiyle de Türkiye’de bir ilk oldu.

Binlerce kişilik tribünleri tek eliyle falsosuz şekilde yöneten Amigo Orhan, taraftarlar tarafından bir “orkestra şefi” gibi de görülüyordu. Tribün kültürüne çok önemli katkıları oldu, Türkiye’nin ilk tribün koreografisini gerçekleştirdi.

Sürgün mağdurlarına ev buldu: ‘Orhan Abi komünist değildi ama…’ 

Pek çok kirle dolu Türkiye futbol tarihinde kendisini kirletmeden durabilmiş Amigo Orhan’ı, köylüsü ve aynı zamanda uzaktan akrabası Ufuk Berkkan ile konuştuk. 

Berkkan, “On-on beş sene önce Orhan Abi’yle Porsuk boyunca her gün yürüyüş yapardık” diye başladı sözlerine, bu günlerde futbol dışında da pek çok şey konuşmuşlar birbirleriyle. Berkkan, o günlerden kalan anıları soL okurları için anlattı.

12 Mart 1971 Darbesi’nin ardından Eskişehir’e sürülenlere “Bunlar komünist” diyerek ev verilmediğini söyleyen Berkkan, o yıllarda araya Orhan Erpek’in girmesiyle birlikte iki sürgün mağduruna ev bulunduğunu ifade etti. Berkkan, “Orhan Abi komünist değildi işin açığı ama dünyaya soldan bakan bir adamdı. Sosyal demokrat, CHP’liydi. Çok kitap okurdu. O zamanlar da hızlı olduğu dönemler, herkes tanıyor. Deyim yerindeyse hamilik yapmasıyla birlikte ev bulunuyor sürgün mağdurlarına. Tanınırlığını öyle pis işler için değil mağdur insanlara ev bulmak için kullanıyor” diye konuştu.

Hem futbolun endüstriyelleşmesine hem holiganlığa karşı bir tribün lideri: ‘Orhan Abi kimsenin adamı olmadı’

Konu, futbolun endüstriyelleşmesinden açıldı ve Berkkan, Amigo Orhan’ın endüstriyelleşmeden çok rahatsız olduğunu söyledi, Amigo Orhan’ın futbolun amatör ruhla değil “yeşil sevgisi” yani parayla yapıldığını ve şehir takımı da olsa bu işlerin “çok romantik” olmadığını, parayla olduğunu söylediğini aktardı. 

Berkkan, Amigo Orhan’ın ilerleyen yıllarda amigoluğu bırakmasının nedeni olarak da endüstriyelleşmeyi gösterdi.

Stada girdiğinde polisin bile tribünlere girmediğini çünkü olay çıktığında tek bir eliyle binlerce kişilik tribünü yöneten Amigo Orhan’ın, aynı zamanda tek bir eliyle kavgaları da durdurduğunu söyleyen Berkkan, Amigo Orhan’ın holiganlığa ve hatta maç sırasında küfredilmesine karşı olduğunu belirtti. 

“Orhan Abi kimsenin adamı olmadı” diyen Berkkan, şöyle noktaladı sözlerini: 

“Öyle kulüp başkanları, şunlar bunlar maç bittikten sonra yemeğe çıkardı. Orhan Abi maç bitti mi evine dönerdi. Hiç kullanmaya tenezzül etmedi bu tanınırlığını, tanınırlığı üzerinden kazanmaya çalışmadı.”