AKP’ye geçen başkan ve vekillerin öyküsü: İhanet mi, doğal son mu?

19 belediye başkanının CHP'den istifa ederek AKP'ye katılımı salt bir "karakter sorunu" mu, yoksa düzen siyasetinin kendi gerçeği mi? Partilerin ve programların silindiği, koltuk ve rantın belirleyici olduğu mevcut zemin, "büyük seçim başarısı" masalını tuzla buz ederken yaşananlar sadece "ihanet" ya da "mecburiyet" ile açıklanabilir mi?

AKP'li Cumhurbaşkanı Erdoğan, CHP'den istifa ederek AKP'yee katılan Tuzla Belediye Başkanı Eren Ali Bingöl'e dün parti rozeti takarken.

Haber Merkezi

Yayın Tarihi: 02.08.2026 , 10:14

"Türkiye’nin birinci partisiyiz" sloganı malum son yerel seçimlerin sonucuna dayanıyor.

Seçim sonucunda çok sayıda belediye kazanan CHP, bu “seçim başarısına” rağmen çok sayıda belediye başkanını, üstelik de iktidar partisine, Erdoğan’ın AKP’sine kaptırdı.

Kaptırmaya da devam ediyor.

Dün seçim başarısının en görkemli adresi İstanbul’da tam üç belediye başkanı CHP’den AKP’ye geçti.

Bir de milletvekili AKP’ye geçeceğini teyit etti.

Şu anda CHP’den AKP’ye geçen belediye başkanı sayısı tam 19’a çıkmış durumda.

Bunlar arasında bir büyükşehir ve bir il belediyesi de bulunurken, iddialara göre İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay ve İstanbul Kartal Belediye Başkanı Gökhan Yüksel de kısa süre içinde AKP’ye katılacak.

Yine başka belediye başkanı ve milletvekilleri için de benzer iddialar gündeme gelmeye devam ediyor.

Ve işin tuhafı tüm bu geçişler sadece iki iddiayla gerekçelendiriliyor: İhanet ya da mecburiyet.

Peki, gerçekten öyle mi?

Yeni Parti'de yeni olmayan şey ve CHP

Şimdi tüm ihalenin bırakılabileceği bir posa var geride, CHP.

CHP, AKP müdahalesiyle ikiye bölündü ve kuvvetin ana merkezinin yer aldığı Yeni Parti doğdu.

Ancak bazı şeyler belli ki hiç değişmeyecek.

Dün AKP’ye geçen üç belediye başkanının ardından yapılan açıklamalara baktığımızda gördüğümüz tek şey bu.

“Ağlayarak aradı, çok baskı vardı”, “ihanet ettiler” eksenine sıkışan bu çıkışlar doğru yönler barındırsa da gerçeğin sadece bir yüzünü anlatıyor.

Düzen siyaseti öyle derin bir çürümenin içine yuvarlanmış durumda ki, kimse bu ilkesiz, ahlak sorunu içeren adımları atan isimlere koltuk yolunun nasıl açıldığını tartışmıyor.

Tartışmıyor, çünkü siyasetin zemini herkes için bu eksende kurulmuş durumda.

Partilerin, programların, ideolojilerin geri çekildiği, sadece kişilerin ve kahramanların öne çıktığı bu siyaset iklimi CHP’den AKP’ye geçişi de Yeni Parti’den iktidar partisine geçişi de normalleştiriyor.

Para ve rant üzerine kurulu belediye düzenine uygun isimler seçilip onlardan “kahraman” yaratılınca, “yıllar sonra Keçiören ilk kez CHP’de” efsanesi Erdoğan’ın bir darbesiyle tuzla buz oluyor.

Sonuç?

Sonuç eskisinden çok daha büyük bir umutsuzluğun yayılması oluyor. Bunun yanı sıra esas tehlike, bu pratiğin kendisinin hiç sorgulanmaması, sadece “bazı kişilerin” bozuk olduğunun düşünülmesi.

Oysa bozuk olan bu düzenin ta kendisi.

İşte CHP’den AKP’ye geçen başkanların listesi: