Bu köşeyi bir şekilde, zaman zaman meraklanarak okuyanların sempatisini kazanmak, bakışlarını yumuşatmak için önce kendimi eleştirerek başlayayım önyargılıyım. Büyüdüm, değiştim ama bu allahın belası önyargılarımdan, kibirli bilmişliklerimden kurtulamadım. Defalarca gözüme çarpmasına rağmen Hasan Ali Toptaş’ın herhangi bir kitabını okumamış olmam sanırım edebi bir yazar adı beklentimden kaynaklandı şöyle fiyakalı Edide Halis, Celal Kadri gibi müziği güzel bir yazar adı gibi gelmedi herhalde bana Hasan Ali Toptaş. Bir dostum “Gölgesizler” romanından bahsetmese muhtemelen farkına varmam başka bahara kalacaktı. İşin ilginci Ümit Ünal’ın, romandan senaryolaştırılarak çektiği filmin DVD’sini alıp seyretmek üzere başucuma koymuştum. Romanı okuduktan sonra seyreder miyim bilmiyorum. Emin olamamamın nedeni romanı okuduktan sonra içimde kalan tadının hatırladığım gibi kalmasını istemem.

Hasan Ali Toptaş’ın “Gölgesizler” romanının üzerine hızlıca post-modern etiketini yapıştırabiliriz ve haksızlık etmiş olmayız. Olay kurgusunun esas olarak paralel zaman ve mekanlarda, aynı ve ayrı karakterlerle, saç örgüsü gibi kurulması çoğunlukla dudak bükmeme neden olur. Lakin, Gölgesizler’in şiiri kopmamı engelledi, hatta merakımı kamçıladı diyebilirim. Hayatın, tekrarlardan daha doğrusu tekrarların tekrarlarından ibaret olduğunu kabul edersek bir gölgeye veya bir ize ihtiyacımız olmayabilir. Anadolu’nun, her seçimde verilen sözlerin unutulduğu bir köşesinde, bozkırın toprak insanlarını filozof yaptığına dair bir efsaneye inanmak zorunda değiliz ama konu da bu değil sanırım.

Gölgesizlere ışık olup ulaşsanız bile boşuna bir uğraş hissine kapılabilirsiniz. Onların hikayeleri zamandan bağımsız hikayeler olabilir. Beyhude yaşamanın sırrına vakıf olmaya başladığınızda düşüncelerinizin artık bu dünyayla meselesi kalmamıştır. Anlamsızlığın içinden anlam çıkarmaya çalışmanın felsefesinin doyumsuz tadına varmak için kavgayı bırakmak olur mu?

Ama zaten kavgamız bu dünyada yaşananlarlarla, gölgesizlerin gölgelerine sahip çıkmaları ile ilgili değil mi?

Tunç Tatoğlu