Washington'da ABD Devlet Başkanı Barack Obama'nın çağrısıyla düzenlenen Nükleer Güvenlik Zirvesi sona erdi. 49 ülkenin temsil edildiği zirvede vurgulanan başlık küresel nükleer stokların takibi, kaçakçılığın engellenmesi ve nükleer maddelerin "teröristlerin" eline geçmesinin engellenmesi oldu.

Önceki gün sona eren iki günlük zirvede katılımcı devlet başkanlarına ve başbakanlara seslenen Obama, nükleer silah güvenliğinde “yeni bir düşünce biçimine” ihtiyaç duyulduğunu söyledi. Zirvede konuşan diğer liderler de silah niteliğindeki nükleer madde ve teknolojinin daha güvenli muhafaza edilmesi konusunda eylem önerilerinde bulundu. Zirvenin sonuç bildirgesi, katılımcı ülkelerin ellerinde bulunan her tür hassas nükleer maddenin güvenli bir şekilde muhafazasının dört yıl içinde gerçekleştirilmesi öngörüldü.

Sonuç bildirgesini bir basın toplantısıyla özetleyen Obama, nükleer madde ve silah denetimi için yeni kurumların oluşturulmasına gerek görülmediğini, mevcut kurum ve ortaklıkların güçlendirilmesinin yeterli olacağını söyleyerek Birleşmiş Milletler (BM), Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu ve çok taraflı ortaklıkların rolünü vurguladı.

Obama, zirvede Çin'in İran'ın nükleer programına karşı uygulanması planlanan BM yaptırımlarına destek vereceğini de vurguladı. Çin'in yaptırım önergesi taslağının hazırlanmasına katkı yapmak üzere New York'a resmi temsilci gönderdiğini belirten Obama, bu konuda Rusya'nın da destek ve katılımının sağlandığını kaydetti.

Diğer yandan uzmanlar, dünyadaki nükleer silah sayısı ve yeri kesin olarak bilinmeden ve “hassas” ifadesi netleştirilmeden zirvede belirlenen hedeflerin gerçekleştirilemeyeceğini söylüyor. Uluslararası Fissil Madde Paneli'nin (IPFM) geçen yıl yayınladığı rapora göre dünyanın çeşitli yerlerinde 1.300 ila 1.900 ton arasında silah niteliği taşıyan uranyum bulunuyor. Nükleer maddelerin enerji santralleri, savaş denizaltıları, üniversitelerin araştırma reaktörleri, nükleer enerji sistemlerinin depoları gibi farklı yerlere dağılmış olması da sorunu derinleştiriyor. Diğer yandan dünya çapında ülkelerin işbirliğini gerektiren bu hedefin, uluslararası kurumların ülkelerin denetimine ve kanunlarına müdahale olanağı yaratması nedeniyle de uzmanlarca gerçekçi bulunmuyor.
(soL - Dış Haberler)