Pekin, Libya’ya yönelik emperyalist saldırının, Libya'dan tahliye etmek zorunda kaldığı 35 bin Çinli işçi bir yana, kıtadaki kendi yatırımları açısından milyon dolarlara mal olduğunu biliyor. Libya’da olası bir hükümet değişikliği, 2010 senesinde Çin’in toplam ihracatının yüzde 3’ünü oluşturan petrolün bu ülkeye akışını da etkileyebilir.

Bu nedenle Çin’de birçok kesim, düşük profilli dış politikanın bir yana bırakılmasını ve askeri güçlere yapılan yatırımın Çin’in dünya çapındaki stratejik çıkarlarını korumak açısından artırılmasını ve gerektiği takdirde Çin’in Afrika’ya askeri birlikler konuşlandırmasını talep ediyor.

Africom’un geri planda kalmakla beraber önemli bir gündeminin de Afrika kıtasında Çin’i siyasal açıdan olabildiğince izole etmek olduğu düşünülürse, Çin ile ABD’nin bu kıtada sürtüşmeler yaşayacağını düşünmek çok da yersiz değil.

ÇinAfrik
Çin uzun bir süredir Afrika’da alt yapı işlerini yürütüyor. Bunun haricinde tüm Afrika kıtasını fiber optik kablolarla donattı, kıtada hastaneler ve bakımevleri açtı. Tahrir Meydanı ayaklanmaları başlamadan az önce Mısır’a ülkenin kendi nükleer programını yeniden başlatabilmesi için yardım etme kararı almıştı.

Çin’in kıtadaki bu varlığı karşısında, Batılı güçler ise kıtayı militarize etme yoluna başvurmuş durumdalar.

Çin’in yatırım ve ticaret anlaşmaları, Batılı emperyalist ülkelerinin kendi yardımlarına karşılık olarak talep ettikleri iyi yönetişim, insan haklarının iyileştirilmesi, çevre kalitesi düzenlemeleri vb., gibi daha çok ülkelerin iç işlerine müdahale için öne sürülen şartları içermiyor.

Obama’nın, Çin’i üç önemli meselede ABD’nin kurduğu uluslararası mimarinin sınırları içerisinde hareket etmeye zorladığı bir süredir bilinmekteydi. Bunlardan en can alıcısı hala İran sorunu gibi görünüyor. Çin’in sıkıştırılmaya çalışıldığı bir diğer alan ise AfPak savaşı. Ancak Afrika’daki sınıfsal ve emperyal mücadelelerin patlak verdiği bir merkez olarak Darfur meselesi ve Zimbabve de diğer öne çıkan başlıklar. Kaldı ki, Zimbabve kıtada Afrikom’un hala kendine eklemleyemediği (diğeri Eritre) iki devletten biri olarak dikkat çekiyor.

Son olarak, Obama bir süredir Çin’le karşılıklı bir “güvenceler sistemini” inşa etmek istiyor. Bu güvence sistemi talebini, Çin’in elinde bulundurduğu dolar rezervlerinin geleceği konusunda duyduğu “siyasi” endişenin de tetiklediği biliniyor. Çin ise bu rezervleri eritmek ve dolaylı yoldan bağımlı hale geldiği ABD’den kurtulmak için Afrika’ya ederinin çok üzerinde yatırımlar yapıyor. Bu durum ve Afrika kıtasında Libya kanalıyla daha bir ete kemiğe bürünen emperyalist saldırı, süper güç olmamak konusunda uzun süredir direten Çin’i yeni kartlar oynamaya zorlayacak gibi görünüyor.

(soL-Dış Haberler)