Araştırması büyük ölçüde Fransa’daki Pierre et Marie Curie Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmacı olan Mustafa Yücel tarafından yapılan ve Nature Geoscience dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmanın sonuçları, okyanus tabanındaki bir kaynağa işaret ediyor: hidrotermal menfezlerdeki pirit ya da aptal altını (rengi ve görünüşü nedeniyle altın arayıcılarını sık sık yanılttığından ötürü bu ismi almıştır, buna rağmen zaman zaman az miktarda altınla beraber bulunduğu da olur).

Biliminsanları, Dünya’nın derinliklerinden püsküren hidrotermal menfezlerin pirit parçacıkları içerdiğini biliyorlardı ancak bu parçacıkların tekrardan okyanus tabanına çöktüğünü düşünüyorlardı. Ancak Delaware Üniversitesi’nden ve başka enstitülerden araştırmacılar, menfezlerin önemli miktarda, insan saçından 1000 kez küçük çapa sahip mikroskopik pirit parçacıkları salıverdiğini gösterdi. Çok küçük olduklarından ötürü, okyanus dibine çökelmekten ziyade okyanusa yayılan parçacıklar, uzun mesafeler katedip uzun süre varlıklarını sürdürerek derin deniz için önemli bir demir kaynağı oluşturuyor.

Demir ve kükürtün demir disulfit şeklinde bulunmasıyla meydana gelen pirit, deniz suyundaki oksijenle hızlı bir tepkimeye girmez ve hemen oskitlenmiş demir yani pas oluşturmaz. Böylece okyanusta bozulmadan, diğer demir bileşimlerinden daha iyi hareket eder. Menfezlerden okyanus sularına ilerleyen yolcuğunda yavaş yavaş okside olan pirit, organizmaların kullanabileceği demiri salar. Okyanus için çok önemli bir kaynak oluşturan pirit, atmosferdeki karbondioksit ve oksijen oranlarını değiştirebilen fitoplanktonun (gözle görülemeyecek boyuttaki bitkilerin) büyümesini sağlar.

(soL-Bilim)