Muzdur.

Muz bir meyvedir. Karpuz gibi, armut gibi, ahlat gibi.. Armut, ahlat, elma daha da çeşitlendirebilirsiniz, ağaçta yetişirler. Karpuz ağaçta yetişmez. Bitkidir. Kabak da bitkidir ancak meyveden sayılmaz. Muz başka... Muz hem ağacımsıdır hem bitkimsi, hem meyve niyetine yenir hem de bazı ülkelerde kızartılıp sebze gibi tüketilir. Faydalıdır. Potasyum, sodyum, kalsiyum, demir açısından pek zengindir. Bazı kaynaklarda en faydalı meyve olarak geçer. Faydalı dendi diye deliler gibi yemenin saçmalık olduğu tabi ki tabiidir. Zira kabızlık yaptığı tıbben kanıtlanmıştır.

İhtiyacınız potasyum mu buyurun Lütfen... Sodyum mu dediniz, ah elbette... Kalsiyum mu, tabi canım kemiklere iyi gelir... O da ne guatırnız mı var, iyot eksikliğindendir, bol bol muz yemenizi öneririm. Ancak kabızlık meslesi de aklınızın bir köşesinde bulunsun..

***

Milli irade muzdur. Her niyetle yenebilir.

Temsil hükümet oldunuz... Kamuya ait çift-çubuk, işlik-fabrika, tarla-arazi, banka-sigorta özelleştireceksiniz. Hani bu da statükonun bir parçası ya... Ayak bağı oluyor. Satacaksınız... Ancak yargı kimi güçlükler çıkartıyor. Bu durumda ne yapacaksınız?

Bu durumda poponuzu yırtacaksınız. Yırtılırken de “milli irade” diye bağıracaksınız: “Beni buraya milli irade getirdi... Babalar gibi satarım.”

Orman alanlarını, dereleri satıp sahilleri beton yollarla çerçeve içine alıp denizin boğazını sıkacaksınız ardından da bunu protesto etmek için sokağa dökülenlerin üstüne gazla, panzerle, sopayla yürüyeceksiniz. Talana dur diyen yargıyı da “Mina”nın kovuklarına gizlenmiş azgın şeytan niyetine taşlayacaksınız.

Milli irade mühim...

İradenin böylesine milli olanı karşısında yargının hükmü mü olur? Elbette olmaz... Biz zaten, biz dediğim annem, babam yani ailecek muzu pek çok severiz. Kokuludur, kokusu hoştur... Kararınca yeriz... Kabız olmayız... Çocukluğumuzdan beri beslenme çantamızda en azından bir adet milli irade, yani muz her zaman bulunur.

***

Ya da şöyle: şiir okudunuz meydanlarda. “Minare, kubbe, süngü...” filan... Hapse düştünüz. Üç beş ay da yattınız... Siyaseten yasaklı oldunuz... Sonra elinizden tuttular Yusuf misali kuyudan çıkartıldınız. İradesine kurban olduğum millet seni başbakan yaptı.

Anayasa, Yargıtay, Danıştay şu, bu yargıyla başın belada... Sen ki milletin iradesiyle seçilmişsin, onlar ki atanmış... Hiç seçilmişle atanmış bir olur mu? Yargı dediğin ne ki? Siyaset yapmak istiyorlarsa yargıçlar çıkartsınlar cübbelerini... Ben öyle yaptım. Yani topçuyken öyle yaptım. Formamı çıkarttım... Kefen giydim, yani öbür elimde kefenimiz yola çıktık... Gerekirse giyeriz diye... Menderes’i milli irade başbakan yapmıştı... Demokrasi şehidi oldu. Olurken onu başbakanlığa taşıyan milli irade neredeydi? Sahi ya Bülent kardeş, Arınç sana diyorum, fısıldıyorum diye duymazlıktan gelme, bal gibi duydun işte la ilahe illalah yahu sahiden nereye saklanmıştı. Menders’i özgür iradesiyle başbanlığa taşıyan bu millet... Tam bu noktada kurduğum cümle tatsız oldu ama menzile yetişmeden önce düzeltebilirim belki, şöyle: Milli iradenin önüne kimse geçemez... Milli irade yeter ki istesin... Bizler onun hizmetkarıyız... Dilerse halifeliği de geri getiririz. Yani şimdi Menderes’in lafıdır bu, tamam da, herkesin kabul edeceği gibi milli irade aşığıydı kendisi... Ben daha beterim. Zır zır aşığıyım milli iradenin... Benimkisi çok daha ileri seviyede olduğu için “zır zır” dedim... Yargı milli iradenin üstünde değildir. Biz seçilmişiz, atanmışlar bizi yok sayamaz!

Bekir, şu bizim Bozdağ “tek zır yetersiz kalır” dedi... Altını çizmeliymişim... “Zır zır” bence de iyi oldu. Ayrıca Bozdağ çok güzel izah etti benimki onlarınki gibi uzun değilmiş!

Ben 10 ay ceza almışım, dört ay yatmışım!
Yani çok kısa..

***
.
Gülser Yıldırım: 53 bin 892
Kemal Aktaş: 65 bin 335
Faysal Sarıyıldız: 39 bin 570
İbrahim Ayhan: 77 bin 413
Selma Irmak: 46 bin 278
Hatip Dicle:77 bin 669

***

Bir sabah Yargıtay’ın başına Arınç’ın değerli bir arkadaşını oturtarak icraata başlayan Allah, Arınç’ın “kolbastı”ya durduğunu görünce kıyamadı, sevinsin garibim, bu defa Danıştay’ın başına da bir adet Arınç arkadaşı oturttu. Allah’ın haşa, benzetmek gibi olmasın, bundan böyle Arınçgillerin “ita amiri” olarak iş görmesini şaşırtıcı bulanlara şaşmayıp da ne yapalım? Ne kadar güzel ve isabetli oldu. Milli irade ve yargı birbirlerine destek olup onaylayarak, yanyana, kardeş kardeşe hükümlerini icra edecekler. Ne dedi Arınç, “Allah verdikçe veriyor.”

Allah’ın iradesine karşı laf etmek o’na şirk koşmak kadar günahtır. Bu nedenle yapılan ve yapılacak olan atamalara laf edemeyiz. Ancak milli irade hakkında ki kanaatimin muz yönünde olduğunu da kimse değiştiremez...

Muzdur...

***

Yukarıya aldığım isimler Kürt milli iradesinin meclise taşıdığı tutsaklara aittir. Karşılarındaki sayılar da irade sahiplerinin miktarını ifade ediyor.

Bu yazıyı yazarken Kürt kardeşlerimizin mapuslukları devam ediyordu.

Milli irade muz değilse nedir?