Hacamat, sülük, dağlama, alazlama, kurşun dökme, nazar, tütsüleme… Yaşadığımız çağın değil olsa olsa geçmişin geri inançları, folklorik öğeler olarak bilirdik tüm bunları. Ama yok ! Neymiş sağlık ihtiyaçlarını fıtri, doğal, ekolojik ve zarar vermeyen yöntemlerle karşılamanın yollarıymış bunlar. Yemezler, yediremezler !..

Bir de “Kupa Terapisi Sempozyumu” hazırlayarak gerici yöntemleri modern tıbba yedirmeye çalışmıyorlar mı? Sağlıkçıların artık kanına dokunuyor. Düzenleyicilerin başını da Emine Erdoğan ve şürekası çekiyor. Eski adı hacamat yeni adı kupa terapisi. Gündeme getiriliş zamanlaması da çok anlamlı: Yaşadığımız dinci gerici ikinci cumhuriyet yılları… Bataklıkta boy atan okaliptus ağacı misali hacamat iktidar eliyle serpiliyor, boy atıyor. Tıpta geçerliliği kanıtlanmayan ve gücünü dinsel söylencelerden alan hacamat yönteminin pazarlanmasının amacı modern tıbbın gericileştirilmesi ve yozlaştırılmasıdır.

Hacamat derinin bir neşter yardımıyla çizilip ağzı geniş bir bardak, kavanoz veya şişe ile oluşturulan emme gücüyle kanın akıtılmasıdır. Bu işlemin yapıldığı kişide kansızlık, demir eksikliği, tansiyon düşüklüğü var ise akıtılan kan hacmine bağlı olarak durumu ağırlaşabilir, hatta ölebilir. Hepatit, AIDS gibi hastalıkların bulaşma riskini de akıldan çıkarmamak lazım Bu işlemin modern tıpta bir karşılığı aranacaksa flebotomi denen kontrollü kan alma yöntemini gösterebiliriz. Bu bile çalakalem yapılamaz. Uygun hastaya uygun şekilde yapılması için ateş, nabız, tansiyon ve kan değerleri baştan ölçülerek uygulanır. Her adımı yılların bilimsel çalışmalarıyla sınanarak yapılan flebotomiye kan bağışını örnek gösterebiliriz. Uluslarası hakemli tıp dergilerince geçersiz sayılan hacamat, şarlatanca bizlere öneriliyorsa bilinmelidir ki tıbbın kafası ortaçağ tarafından esir alınmak isteniyor. Böylece teslimiyetçi bir tıp yaratılacak, hiçbir şeye karşı gelmeyecek, durumundan yakınmayacak ve hatta durumun savunucusu olacak demektir.

Ortaçağda ağrı, sızı veya hastalıklı organa yakın yerlerden kan alınırdı. Tarihsel süreç içinde kan akıtma ritüelleri ibadetleşirken, insanın korunma, güvenlik ihtiyaçları da böylece giderilmiş oluyordu. Kana yüklenen bu kutsallık kan banyosu yapmak, kan içmek, kan sürmek, kan almak ve kan boşaltmakla değişik boyutlar kazandı. Yeri geldi mülkiyeti koruma ritüeli oldu, yeri geldi arınmanın işaretiydi. Kana yüklenen tüm bu sembolik anlamların günümüz ilerici insanın dünyasında geçerliliği olabilir mi?

Bu yalan ortamı bir yönüyle AKP’nin yarattığı sağlık algısının bir sonucudur. Neydi bu algı? Sağlığı gereksinimlere göre değil, piyasaya, rekabete, müşteri memnuniyeti ilkesi ile talebi sürekli kışkırtmaya ve tüketmeye dayandırmak. Gericiler eliyle palazlandırılan alternatif tıbba, toplumun son yıllarda bu kadar ilgi göstermesi biraz bununla ilgilidir. Sözkonusu AKP olduğunda piyasacılığı gericilikle birleştirmek çok kolay olmaktadır. Bir tarafta her şeyin “doğal” olma fetişizmi, diğer tarafta “piyasa” faşizmi olduğu sürece ne idüğü belirsiz hacamatçı, sülükçü tayfası alternatif tıp teranesiyle boy göstermeye devam edecektir. Biliyoruz ki tıbbın alternatifi olmaz, olsa olsa bunlar ülkemizdeki gibi özel bir dönemin akıl tutulmaları olabilir.

AKP, halkı en büyük gericiliğe yani kapitalizme mahkum ettikçe kendi sınırlarını da açık ediyor. Sağlığın fiyatı olur mu? İnsanın iyilik hali ücretlendirilir mi hiç? Sağlığın doğasına aykırı bu yolda dikiş tutmaz. Ondandır ki AKP patinaj yapıyor, sağlıkçıları ikna, hastaları memnun edemiyor. Edemiyor edememesine ancak yardım bulmakta da gecikmiyor. Can simitleri ise gerici düşünce akımları ve onu bilimde, sanatta, teknolojide yeniden üretecek karanlık fikirli yandaşları oluyor. Ne yaparsa yapsın AKP bilmelidir ki doktordan mürşid, eczacıdan otçu yaratamayacaktır.