Oktay Akbal 1946 yılında “Önce Ekmekler Bozuldu” kitabını kaleme alırken, ekmeğin bu denli siyasallaşacağını hesaplamış mıydı bilinmez. Ayrıca Akbal aynı kitabı bugün yazsaydı bozulmadaki önceliği ekmeğe mi, Erdoğan’a mı verirdi o da meçhul. Ülke başbakanının ekmek rengi üzerinden ileri açılımına tanık oldu ama sayın yazar. Bu da oldu. Dizilere, şaraba, çocuk sayısına, sanata, doğum şekline her şeye karışan Erdoğan “Sofralardan beyaz ekmeği kaldıracağız” buyurdu. Ekmek açılımını biraz daha ileri götürerek “Bizim kültürümüzde ekmek mübarektir. Bunu kaybettiğimiz anda Allah korusun kültürümüze yabancılaşır diğer kültürlerle aynı seviyeye düşeriz” dedi. Böylelikle ekmek, sofra kültürünün ötesinde bir anlam kazanmakla birlikte T.C devletine, diğer (?) ülke kültürlerine göre üstünlük veren avantajı kendinden menkul bir kültür malzemesi oluyor.

Durumdan vaziyet çıkaran Tarımın ve Hayvancılığın Bakanı Mehdi Eker de ekmeğin rengini karatmak için tebliğler çıkarıyor, Toprak Mahsulleri Ofisi'ne talimatlar veriyor. Mehdi Eker, ne ekerse onu biçeceğini bilen bakanlardan. Özellikle bayram değil, seyran değilken kabinede gerçekleşen değişimle bu bilinç daha da perçinlenmişe benziyor. Geçmişte özellikle kırsalda beyaz ekmek yiyebilmek ayrıcalıktı. Beyaz ekmek alabilenlere sosyete gözüyle bakılırdı. Şimdi tersine dünya. Ekmek de sofrada ne yapacağını bilemez oldu. Türkiye tarihinde ilk kez saman dahi ithal eder hale gelirken ekmeğe millilik yaftası yapıştıracak fırıncı henüz kürek sallamamıştır. Şimdi diyelim ki Sofraya dahi hükmeden haşmetli, halkın sağlığını düşünüyor. AKP değil mi ülkeyi GDO’ya boğan. AKP bu yönüyle ülke tarihinin en hormonlu iktidarıdır. Danıştay kararına rağmen GDO ve ürünlerine dair yönetmeliğin 6. Maddesi'ne ek yaparak, bu konuda ne denli kararlı olduğunu gösteren bir iktidar ile halk sağlığı en uzlaşmaz ikililerden olsa gerek.

Bu anlayış bugün beyaz ekmeği yasaklayıp yarın “Ak ekmek” diye bir markayı piyasaya sürerse ülkede pek şaşıran olmaz. Yakın zamanda oldu. Kuş gribi, tavuk itlafı, likit yumurta operasyonları. Yalnız bu kadar yasak ve müdahale de insanlarda akıl karmaşasına neden oluyor. Konya Karaman’da bir babaanne haberi izlerken duyma özründen dolayı torununa “Beyaz erkek niye yasaklandı” diye sormuş. Bu kadar çok yasak getirenin, kısa aralıklarla “yanlış anlaşılmasın” açıklamaları yapması da gerekir. Beyaz ekmeği yasaklayan, beyaz erkeği de yasaklar mı? Bu fena halde ve karşılanamaz ırkçılığa gireceğinden şimdilik öyle bir ihtimal görünmüyor. Beyaz ekmek sürecinin Hayrunisa ve Emine hanımların arasını açma olasılığı yüksek. First Lady Hayrunisa hanımefendi beyaz ekmek yiyor. Emine Erdoğan’ın gazıyla Tayyip’in beyaz ekmek çıkışı yaptığını düşünebilir. Daha önce de Tayyip, Hayrunisa hanımın izlediği tek dizi olan “Muhteşem Yüzyıl'a” sardırmıştı. First Lady yatsı namazı sonrası kahvesini ikram ederken “Abdullah bunların hepsi tesadüf olabilir mi” diye sorsa haklıdır.

Bu ülkede sofradan ekmeği kaldırmanın daha ötesini yaparak sofrayı da, ekmeği de yasaklayarak kesin çözümü bulabilir Tayyip. Ülkede ciddi bir toplam, ekmek alamaz durumda zaten. Ekmeksizlerin oranı giderek büyüyor. Belediyelerin fırınlara nazaran 3 kuruş daha ucuza ekmek sattığı merkezlerin önünde insanlar sabahın ayazında saatler öncesinden kuyruk yarışına giriyor. Sizin uluslararası iktisadi merkezlerinizden OECD, Türkiye’de 4 çocuktan birisinin açlık sınırında olduğunu söylüyor. Samsun’da 2,5 aylık Kübra bebek açlıktan ölmedi mi? Karabük-Safranbolu’da emekli öğretmen Kemal Caymaz neden öldü acaba? Ekmek mübarekti öyle mi? Bu ülkede elbette ekmek de, emek de sahipsiz değil. Bu bereketli topraklar üzerinde çocukların, emeklilerin ölümüne sessiz kalmayacak, açlıktan yeni ölümlere izin vermeyeceklerin çoğalmasına ihtiyacımız var… Ve unutulmasın ki boyun eğmeyenlerin kavgası ekmek kadar temiz ve mübarektir…
[email protected]