İstanbul ve Hatay artık şantiyeden ibaret iki şehir. Beton, iskele ve çimento kadar yoksulluk, ölüm ve öfke de yükseliyor bu şehirlerde.

Yapı ve Yol İşçileri Sendikası (Yapı Yol-İş) son bir ayda iki ayrı kentte iki ayrı saldırıya uğradı. Hatay’da işçilerin hak arayışı güvenlik görevlilerinin saldırısıyla bastırılmak istenirken, İstanbul Esenkent’te patronun taşeronu taşlarla sendika yöneticilerini hedef aldı. 

Ancak saldırılar işçilerin sesini kısmak bir yana daha gürleştirdi.

'Bayılmışım, sonrasını hatırlamıyorum'

Geçtiğimiz gün, Yapı Yol-İş sendikası, İstanbul Esenkent’te Dünya Şehir İnşaat ana firmasına bağlı taşeron Serter Yapı şantiyesindeki işçilerin alacakları için firmayla görüşmeye gitti. İki işçi, “paranızı sonra ödeyeceğiz” denilerek işten çıkarılmıştı.

Yapı Yol-İş Genel Başkanı Mustafa Adnan Akyol, yaşananları soL’a şöyle anlattı:

“Önce taşeron firma yetkililerine gittik. Ana firmaya gitmeden önce diyalog kurmaya çalıştık. Oraya gidince işçilere ve bizim arkadaşlara saldırmışlar. O sırada haber geldi, fırladık. Kalabalığı görünce adamlar koğuşların üst katına çıkıp taş atmaya başladılar. O sırada taşlardan biri bana geldi. Ben bayılmışım zaten, sonrasını hatırlamıyorum.”

Akyol, kendine geldiğinde önce hastane ardından karakola götürüldü. Çünkü işçilere ve sendikacılara taşlarla saldıran patron "şikayetçi" olmuş, gözaltına alınmasını istemişti. Polis bu talimatı yerine getirdi.

Tepkiler üzerine işçiler serbest bırakıldı ve şirket temsilcileri hakkında kasten yaralama suçlamasıyla gözaltı kararı verildi. Dünden bu yana gözaltına olan 4 saldırganın savcılığa çıkarılması bekleniyor. Akyol, serbest kalsalar dahi dava açacaklarını, şikayetçi olduklarını aktardı.

'İşçiler örgütlenirken, mafyatik taşeronlar türedi' 

Hakkını isteyen işçiyi yaralayacak kadar ileri giden Serter Yapı'nın sicili kabarık. Mustafa Adnan Akyol aynı şirketin daha önce de işçilerin hakkını gasp ettiğini söyledi.

"Bu mekanik işleri yapan bir firma ve ilk hatası değil. Çünkü böcek gibi görüyorlar işçiyi maalesef. Daha önce de aynı şirketle diyalog sağlamak için gitmiştik. O zaman sorun çıkmamıştı. Sadece oturup konuştuk ve haklarını ödediler çocukların. Ama bunu sürekli yapıyorlar. Herhalde bizi korkutacaklarını sandılar ve böyle bir hareket yaptılar. Ana firmaya da söyledik, bundan sonra onların bir yerde çalışmaması için elimizden geleni yapacağız."

Yapı Yol-İş Genel Başkanı Mustafa Adnan Akyol’a göre sorun sadece bir firmayla sınırlı değil, sistematik bir hale gelmiş durumda:

“Patronlar artık işleri iyice azıttılar maalesef. İlk defa olmuyor. Konuyu kendisi çözemiyorsa mafyatik yöntemler kullanan bir sürü taşeron türedi. Bir ay önce de Hatay’da aynısı oldu. Güvenlik saldırmıştı. Hatay'da bizi dört gün tuttular. Orada bayağı eylemler yapıyoruz, işçilerin haklarını alıyoruz. Firmalar da artık fütursuzca davranmaya başladılar. Tabii işlerine gelmiyor. 14 sene önce sendika diye bir şey yoktu. Ama artık işçiler örgütlenmeye başladı."

'Yönetenler bizden değil, patrondan yana'

Hatay'da hâlâ on binlerce deprem konutu tamamlanmayı bekliyor. İş yetiştirme baskısı şantiyelerde işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerinin ihlalini beraberinde getiriyor. İnşaatlardaki iş cinayetlerinin dörtte biri deprem bölgesinde yaşanıyor.

Mustafa Adnan Akyol’a göre sorun firmaların ötesinde, onlara bu cüreti veren iktidarda.

"Asıl problem Çalışma Bakanlığı'nda. Çünkü bakanlık yok hükmünde. Hiçbir şeyi denetlemiyor. Aynı şekilde Maliye Bakanlığı. Bir milyon 600 bin inşaat işçisi var. Bunun 1 milyon 400 bini asgari ücretten sigortalı. Maliye Bakanlığı, vergi kaçakçısını ihbar edenlere yüzde 10 vereceğiz demişti. Aha biz ihbar ediyoruz. O yüzde 10’u da bize vermesinler, SMA’lı çocukları tedavi etsinler. Ama yapmıyorlar. Çünkü yönetenler bizden değil, patrondan yana."

Patronun cüreti, işçinin cesaretiyle karşılaştı

Patronların iktidardan devraldığı cüretin karşısında, işçiler bir başka güç biriktiriyor. Çünkü Yapı Yol-İş yöneticileri başlarındaki, ellerindeki bandajlarla karakolda tutulurken, dışında direniş büyüyordu:

“Biz gözaltındayken ana firmanın satış ofisinin önüne geçti arkadaşlarımız. Birçok şantiyeden işçiler işini bırakıp desteğe geldi. Sendikalar geldi, devrimci avukatlar geldi. Çok mutlu olduk. Sonunda çocukların haklarını aldık.”