Migros depolarında çalışan binlerce işçi 7 gündür direnişte.

İşçilerin iki temel talebi var: Ücretlerin yüzde 50 artırılması ve vergi kesintilerini patronun ödemesi. Çünkü patronun önerdiği yüzde 28 zam ve vergi kesintisi, açlık sınırından hallice bir maaş demek.

İş bırakan işçiler, talepleri karşılanana dek bir koli dahi taşımamakta kararlı.

Direnişteki işçilerinin önemli bir bölümüyse depoların "soğuk hava" bölümünde çalışıyor.

Eksi 8 derece civarındaki bu dondurucu ortamda mesai harcamak, sadece üşümek anlamına gelmiyor. Burada çalışan bir işçinin bağışıklık sistemi adım adım zayıflıyor, eklemlerine romatizma yerleşiyor ve dolaşım bozuklukları başlıyor. 

İşçinin sağlığından verdiği bu mesai için patronun uygun gördüğü karşılık ise trajikomik. Migros depolarının soğuk hava bölümünde çalışan işçiler için uygulanan ve "iyileştirme" adı altında sunulan zamlı “soğuk hava primi” bu yıl için sadece 80 lira olarak belirlendi.

Özilhan'ın 3 günü, işçinin 6 ayı

Bugün direnişin 7. günü ama işçilerin en temel insani taleplerine dair şirketten henüz tek bir ses çıkmadı. 

Ancak dün bir sosyal medya paylaşımı, bu derin sessizliğin nedenini açıkça ortaya koydu. Sessiz kaldığı düşünülen patronlardan biri, aslında "başka bir soğuğun" tadını çıkarıyordu.

Migros’un bağlı olduğu Anadolu Grubu’nun Yönetim Kurulu Üyesi Türkan Özilhan, İsviçre tatilinden kareler paylaştı.

Görüntülerden anlaşıldığı üzere Türkan Özilhan, 3 gündür St. Moritz’deki Kulm Otel’de konaklıyor. Kış sezonunda bu oteldeki standart bir odanın fiyatı güncel kurla 90 bin liradan başlıyor. Göl manzaralı suitlerin geceliği ise 200 bin liraya kadar tırmanıyor. 

Yani Özilhan’ın sadece birkaç günlük konaklama maliyeti, 270 bin ile 600 bin lira arasında bir servete tekabül ediyor.

Bu hesabı somutlaştıralım. En düşük oda fiyatı esas alınsa bile, Özilhan’ın sadece 3 günlük otel faturası, Migros deposunda ömrünü tüketen bir işçinin en az 6 aylık maaşına denk düşüyor.

Kimin soğuğu daha gerçek?

Bugün St. Moritz’de hava eksi 6 derece yani Migros’un o dondurucu soğuk hava deposuyla neredeyse aynı sıcaklıkta. 

Ancak bu benzerlik, aradaki devasa uçurumu maskelemeye yetmiyor. Çünkü bir tarafta eksi 8 derecenin soğuğu hastalık, yoksulluk ve hayatta kalma mücadelesi anlamına gelirken, diğer tarafta eksi 6 derecenin soğuğu lüks, eğlence ve huzur anlamına geliyor.

Denkliği bozan şeyse sömürü gerçeği.

Özilhan, bir işçiye soğuk hava deposunda geçirdiği bir saatlik o ağır mesai için sadece "sembolik" bir prim öderken, aslında o işçinin çalınan emeğiyle Alp Dağları'nın zirvesinde karın keyfini sürüyor.

Bu tablo, düzenin en yalın özeti. Bir yanda sefalete mahkum edilen, 80 liralık "sadaka" gibi primlere karşı onur kavgası veren depo işçisi, diğer yanda ise o işçinin yarattığı değerle İsviçre’de yüz binlerce liralık tatil yapan patronlar.

İşçinin deposu ne kadar soğuksa, patronun tatili o kadar konforlu. İşçinin sofrası ne kadar boşsa, patronun manzarası o kadar dolu.

Bu nedenle Migros depolarındaki direniş, sadece bir ücret pazarlığı değil, bu iki farklı dünya arasındaki sınıfsal uçuruma karşı bir başkaldırıdır.