Çevirenin notu: 27 yaşındaki üsteğmen Yuri Gagarin, bir süredir hazırlık yapan uzay ekibinden seçilip uzaya gidecek ilk insan olacağını öğreniyor ve duygularını düşüncelerini eşiyle bu mektupta paylaşıyor.

Gagarin'in hayatını kaybetmesi durumunda eşine verilecek bu mektup, dolayısıyla uçuşun başarılı geçtiği 1961'de ona ulaştırılmıyor. Yuri, 1968 yılında bir başka deneme uçuşu sırasında hayatını kaybettiğinde mektup kendisine ulaşıyor ve daha sonra yayınlanıyor.

Merhaba, sevgili, çok sevdiğim Valeçka, Lenochka ve Galoçka!

Sizinle paylaşmak ve bugün bana düşen neşeyi ve mutluluğu sizinle paylaşmak için size birkaç satır yazmaya karar verdim. Bugün hükümet komisyonu beni ilk insan olarak uzaya göndermeye karar verdi. Biliyor musun sevgili Valya, ne kadar mutluyum, sizin de benimle birlikte mutlu olmanızı istiyorum. Sıradan bir insana böylesine büyük bir devlet görevi emanet edildi - uzaya ilk yolu açmak!

Daha fazlasını hayal etmek mümkün mü?

Sonuçta bu tarihtir, bu yeni bir çağdır!

Bir gün sonra start verilecek. Siz o anda kendi işinizle ilgileneceksiniz. Çok büyük bir görev omuzlarıma düştü. Bundan önce seninle biraz vakit geçirmek, seninle konuşmak isterdim. Ama ne yazık ki uzaktasınız. Yine de sizi her zaman yanımda hissedebiliyorum.

Teknolojiye tamamıyla inanıyorum. O, hayal kırıklığına uğratmamalı. Ama sonuçta, bir insanın düz bir yerde düştüğü ve boynunu kırdığı olabiliyor. Burada da bir şeyler olabilir. Ama ben buna henüz kendim inanmıyorum. Peki, eğer bir şey olursa, sizden ve her şeyden önce senden rica ediyorum, Valyusha, üzüntüden kendinizi paralamayın. Sonuçta hayat hayattır ve hiç kimse yarın bir arabanın ona çarpmayacağından emin değildir. Lütfen kızlarımıza dikkat et, onları benim sevdiğim gibi sev. Onları büyütürken tembel, annelerinin kuzuları gibi değil, hayatın çukurlarından korkmayacakları gerçek insanlar olarak büyüt. Yeni bir topluma, komünizme layık olacak insanlar olarak büyüt. Bu konuda devlet sana yardım edecek. Peki, kişisel hayatını, vicdanının sana söylediği gibi uygun gördüğün gibi ayarla. Sana hiçbir yükümlülük getirmiyorum ve bunu yapmaya da hakkım yok. Mektubum çok fazla veda, ölüm kokuyor. Ben buna kendim inanmıyorum. Umarım bu mektubu asla görmeyeceksin ve bu geçici zayıflıktan dolayı kendimden utanacağım. Ama bir şey olursa, her şeyi sonuna kadar bilmelisin.

Ben şimdiye kadar dürüstçe yaşamaya çalıştım, insanlara faydam çok büyük olmasa da. Bir zamanlar, çocukluğumda, V. P. Chkalov'un sözlerini okudum: "Olacaksan, birinci ol". İşte ben de o olmaya çalışıyorum ve sonuna kadar olacağım. Bu uçuşumu, yeni toplumumuza, eşiğinde olduğumuz komünizme, büyük Anavatanımıza, bilimimize adamak istiyorum, Valeçka.

Umarım birkaç gün sonra tekrar birlikte ve mutlu olacağız.

Valeçka, lütfen annemi babamı unutma, eğer fırsatın olursa biraz yardım et. Onlara benden çok selam söyle, bu konuda hiçbir şey bilmedikleri için beni bağışlasınlar, bilmemeleri gerekiyordu. Görünüşe göre hepsi bu kadar.

Hoşçakalın, canlarım benim. Size sıkıca sarılıyorum ve öpüyorum, babanız, Yura'n.