İsrail, Yunanistan ve Kıbrıs Cumhuriyeti arasında gerçekleştirilen son üçlü zirve, Doğu Akdeniz’de yıllardır sürdürülen “enerji işbirliği” söyleminin dönüşmeye başladığını gösterdi. 

Daha önce doğalgaz hatları, enerji paylaşımı ve bölgesel entegrasyon başlıklarıyla ele alınan bu üçlü mekanizma, artık giderek daha fazla güvenlik ve askeri koordinasyon eksenine oturuyor.

Zirve sonrası yapılan açıklamalarda enerji başlığı yerini koruyor gibi görünse de, asıl vurgu deniz güvenliği, kritik altyapıların korunması, ortak savunma planlaması ve bölgesel tehditlere karşı hızlı reaksiyon kapasitesi üzerine kuruldu. Bu yönüyle zirve, Doğu Akdeniz’deki gerilimin diplomatik değil, askeri araçlarla yönetileceği yeni bir dönemin işareti niteliğinde.

Bu yönelimin, bölgedeki güç dengeleri ve "dışlanan aktör" olarak Türkiye açısından yeni gerilim başlıkları üretmesi kaçınılmaz görünüyor.

'Hızlı müdahale ortaklığı' iddiası: Yeni bir askeri blok mu kuruluyor?

Zirve öncesi ve sonrasında Yunanistan ve İsrail basınına yansıyan haberlerde, üç ülkenin ortak bir “hızlı müdahale” mekanizması oluşturma fikrini masaya yatırdığı belirtiliyor. Resmî metinlerde bu yönde bağlayıcı bir karar yer almasa da, ortak tatbikatlar, istihbarat paylaşımı ve askeri koordinasyonun derinleştirilmesi açık biçimde teyit edilmiş durumda.

Bu tartışma, Doğu Akdeniz’de enerji tesislerini ve deniz yollarını koruma iddiasıyla sunulsa da, fiiliyatta bölgesel bir askeri bloklaşma söz konusu. NATO üyesi Yunanistan’ın, İsrail’le ve Kıbrıs Cumhuriyeti'yle bu düzeyde bir güvenlik mimarisi kurma arayışı, bölgedeki güç dengelerinin yeniden tanımlandığının bir işareti.

İsrail basınında Türkiye vurgusu: 'Sekizinci cephe'

Zirvenin Türkiye boyutu ise özellikle İsrail basınında açık biçimde dillendiriliyor. Jerusalem Post başta olmak üzere İsrail medyasında yer alan değerlendirmelerde, Türkiye artık yalnızca diplomatik bir muhatap değil, doğrudan bir "güvenlik parametresi" olarak ele alınıyor.

Bazı analizlerde Türkiye, İsrail’in karşı karşıya olduğu çok cepheli güvenlik ortamında “sekizinci cephe” olarak tanımlanıyor. Suriye sahası, Doğu Akdeniz, Ege ve Filistin bağlamında Türkiye’nin askeri ve siyasi kapasitesi, İsrail açısından bir “risk faktörü” olarak kodlanıyor.

Bu çerçevede üçlü zirve, İsrail basınında yalnızca İsrail–Yunanistan–Kıbrıs Cumhuriyeti işbirliği değil; aynı zamanda Türkiye’nin dışlandığı ve çevrelendiği bir güvenlik kurgusunun parçası olarak okunuyor.