Arjantin Senatosu, liberallerin "özgürlükçü" diye pazarladığı popülist sağcı Devlet Başkanı Javier Milei’nin desteklediği işçi düşmanı çalışma reformunu onayladı.

Hükümetin “işçi modernizasyonu” olarak sunduğu düzenleme, çalışma saatlerini uzatıyor, işe alım ve işten çıkarma kurallarını esnetiyor ve grev hakkına yeni sınırlamalar getiriyor. Reform, kemer sıkma politikalarına karşı haftalardır süren protestoları yeniden alevlendirdi.

Senato’da geçtiğimiz cuma günü yapılan oylamada tasarı 42 kabul, 28 ret ve iki çekimser oyla geçti. Böylece Milei, göreve geldiğinden bu yana en önemli yasama başarılarından birini elde etmiş oldu.

Çalışma süresi uzuyor, grev hakkı daralıyor

Yasa, standart çalışma gününü sekiz saatten 12 saate çıkarıyor. İşverenlere işe alım ve işten çıkarma konusunda daha geniş yetkiler tanınırken, tatil sistemi yeniden düzenleniyor ve maaşların yabancı para birimi üzerinden ödenmesinin önü açılıyor. Düzenlemede ayrıca grev sırasında “temel hizmetlerin asgari düzeyde sürdürülmesi” zorunluluğu getirilerek sendikaların fiili grev gücü sınırlandırılıyor.

Sendikalar, reformun iş güvencesini zayıflattığını ve işten çıkarmaları kolaylaştırdığını vurguluyor.

Son iki haftada binlerce kişi reformlara karşı sokaklara çıktı. Parlamento binası önünde düzenlenen iki protesto polisle çatışmalara sahne olurken, son eylemde daha sınırlı olaylar yaşandı.

IMF’den övgü, halktan tepki

Milei yönetimi, göreve geldiğinden bu yana döviz kurunu istikrara kavuşturduğunu ve enflasyonu düşürdüğünü söylüyor. Aylık enflasyon oranı ocak ayında yüzde 2,9’a kadar gerilerken, hükümet bu tabloyu "ekonomik programının başarısı" olarak sunuyor ve Uluslararası Para Fonu’ndan (IMF) destek görüyor.

Ancak kemer sıkma politikaları geniş halk kesimleri için ağır sonuçlar doğurdu. Kamu harcamalarındaki kesintiler, sosyal desteklerin daraltılması ve reel ücretlerdeki gerileme emekçiler üzerinde ciddi bir baskı yarattı.

Senato’dan geçen yasa, Milei’nin serbest piyasa ajandasını sürdürmek için hâlâ güçlü bir siyasi desteğe sahip olduğunu gösterirken, sendikalar ve muhalefet cephesi ise mücadelenin süreceğini ve işçi haklarının budanmasına karşı yeni eylemlerin gündeme gelebileceğini vurguluyor.