Küstah emperyalistlere haddini bildirecek şair aranıyor.

Aranıyor:

Nâzım şiirleri okumaktan sıkılan

değil,

Yanki’nin suratına çarpacak imgeleri 

dönüp dönüp Nâzım’da aramaya sıkılan,

kendi çağından beslenip kendi çağına seslenecek şair aranıyor.

“Oturmuşsun denizin kıyısına,

bakıyorsun limana giren Amerikan zırhlısına.

Hastasın, açsın, öfkelisin,

O da bakıyor sana,

Hem de nasıl? 

Efendinmiş, 

patronunmuş,

sahibinmiş gibi it oğlu it (…)”

diyen Nâzım’ın eline, diline, kalemine sağlık!

yüreğine, aklına sağlık!

da…

“Bunlar el açmayı pek sever; kuyruğa girerler el sıkışmak için”

diyen o Secretary of State’e iki çift laf edecek yiğit yok mu?

   - (Kuyruğa girenlere de sıra gelir elbet…)

“Meşruiyet verelim, en çok bu lâzım bunlara” diyene,

“Ortadoğu diye bir şey yok,

bunlar, ancak işte, köyler, aşiretler, kabileler filan,

Britanya’nın,

Fransa’nın oluşturduğu şeyler,

ülke bile denmez”

diyen 

o küstah uşağa 

o emlakçıoğluemlakçıya

- “laf edecek” de değil -

dünyayı dar edecek

şair aranıyor.

Bir Ankara gazetesindeki fotoğrafta,

66 santimetrekarede 

sırıtırken,

ağzı kulaklarında, 

Amerikan amirali

ve

“Amerika, bütçemize 120 milyon lira hibe etti, 120 milyon lira” 

haberlerini görünce,

“durur mu hiç, yapıştırmış şiiri” denilen türden,

ölçüsünü de, kafiyesini de konuşturmakta mahir

ama ikirciksiz

"Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz!”

diye yazabilen

bir şair. 

Öyle bir şair ki:

Başka memlekete savaşmaya gönderilince kendi yurttaşı -

Öyle ülkesini savunmaya değil,

İşgale karşı yurdunu savunana yardıma değil,

O ülkeyi işgal etmeye gidene yardıma gönderilince,

“kimi öldürmeye gidiyorsun Ahmet?”

diye soruverecek bir şair…

Ya da o askeri gönderme işini organize edene

askerin tanesini 23 sente getiren

Mister Dalles’e:

“Size tanesini 23 sente sattıkları asker

mevcuttu üniformanızı giymeden önce de,

mevcuttu otomatiksiz filan,

mevcuttu sadece insan olarak

mevcuttu,

tuhafınıza gidecek,

mevcuttu 

hem de çoktan mı çoktan,

daha sizin devletinizin adı bile konmadan.

Mevcuttu, işiyle gücüyle uğraşıyordu,

mesela, Mister Dalles,

yeller eserken yerinde sizin New-York'un,

kurşun kubbeler kurdu o

gök kubbe gibi yüksek,

haşmetli, derin.

Elinde Bursa bahçeleri gibi nakışlandı ipek.

Halı dokur gibi yonttu mermeri,

ve nehirlerin bir kıyısından öbür kıyısına

ebemkuşağı gibi attı kırk gözlü köprüleri.

Dahası var Mister Dalles,

sizin dilde anlamı pek de belli değilken henüz,

zulüm gibi,

hürriyet gibi,

kardeşlik gibi sözlerin,

dövüştü zulme karşı o,

ve istiklal ve hürriyet uğruna 

ve milletleri kardeş sofrasına davet ederek (…)”

diye yazmazsa -

bunları yazmazsa 

kalemine davranıp, 

klavyesine davranıp, 

ekranına davranıp:

“bunlar yazılmazsa şiir yazmak da neymiş ki?” diye

“soru gibi soru” soracak şair aranıyor.

Uzatmayalım:

Sözün uzunu aptala söylenirmiş.

Şair aranıyor.

Hikmet’ten, Dino’dan, Arif’ten, Behram’a uzanan yolu

geleceğe yürüyerek devam ettirecek şair aranıyor.

Puşkin’in çağrısını bugüne taşıyacak:

“sözleriyle insan yüreklerini dağlayacak”

şair aranıyor.