Donald Trump yönetimi, İran’a karşı yürütülen savaşın maliyetini Ortadoğu ülkelerine yüklemeye hazırlanıyor. Beyaz Saray’dan yapılan açıklamalar, Washington’un milyarlarca doları bulan savaş harcamalarını bölge ülkelerine fatura etme planını gündeme getirdi.

Beyaz Saray Sözcüsü Karoline Leavitt, gazetecilerin Arap ülkelerinin savaşın finansmanına katılıp katılmayacağı yönündeki sorusuna dikkat çekici bir yanıt verdi. Leavitt, Trump’ın bu fikre “oldukça sıcak baktığını” belirterek, konunun önümüzdeki günlerde daha açık şekilde dile getirileceğini söyledi.

Emperyal savaşın faturası kime?

ABD, 1990’daki Körfez Savaşı sırasında kurduğu uluslararası koalisyon aracılığıyla savaş maliyetinin büyük kısmını müttefiklerine ödetmişti. Almanya ve Japonya gibi ülkelerin de dahil olduğu bu süreçte toplam 54 milyar dolar toplanmıştı.

Ancak mevcut durumda tablo farklı. ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırıları, geniş bir uluslararası meşruiyet ya da bölgesel destek olmaksızın yürütülüyor. Buna rağmen Washington’un yine bölge ülkelerinin kaynaklarına göz dikmesi, emperyalist müdahalenin ekonomik yükünün nasıl paylaştırıldığına dair tartışmaları büyütüyor.

Savaş büyüyor, maliyet katlanıyor

ABD medyasına göre savaşın ilk altı gününde maliyet 11,3 milyar dolara ulaştı. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi ise 12’nci gün itibarıyla bu rakamın 16,5 milyar doları geçtiğini belirtiyor. Savaşın 31. gününe girilirken gerçek maliyetin çok daha yüksek olduğu tahmin ediliyor.

Trump yönetimi ayrıca Kongre’den en az 200 milyar dolarlık ek askeri bütçe talep ediyor. Bu durum, savaşın yalnızca bölge ülkelerine değil, ABD’deki emekçilere de ekonomik yük getireceğini ortaya koyuyor.

Küresel enerji fiyatları fırladı

İran’ın Hürmüz Boğazı'nı kapatmasıyla birlikte küresel enerji fiyatları hızla yükseldi. ABD’de benzin fiyatları galon başına 3,99 dolara çıkarak savaş öncesine göre 1 doların üzerinde artış gösterdi.

Buna rağmen Beyaz Saray, artan maliyetleri “kısa vadeli dalgalanma” olarak nitelendiriyor. Leavitt, bu artışların İran’ın “zayıflatılması” karşılığında kabul edilebilir olduğunu öne sürdü.