Tekel işçilerinin direnişi

Tarih, 15 Aralık 2009'u gösterdiğinde, AKP iktidarının gerçekleştirdiği özelleştirme furyasından nasibini alan TEKEL işçileri "Artık yeter" diyerek Ankara'nın soğuğunda büyük bir direniş başlattılar.

Türk-İş Sendikası'nın genel merkezi önünde, Ankara'da Sakarya Caddesi'nde kurulan direniş çadırları aylarca iktidarın yalanlarına, sendikaların görmezden gelmesine, patron medyasının umursamamasına ve Ankara'nın en soğuk günlerine rağmen tüm Türkiye'de dalga dalga yayılarak büyüdü.

AKP, "Yan gelip yattılar" derken TEKEL işçileri "Yan gelip yatmadık, memleketi satmadık" dedi. "Bugün yarın biter bu direniş" diyenler bir tarafa işçilerin "Ölmek var dönmek yok" sloganları sokakları inletti. Ankara'da başlayan bu direniş diğer kentlerden destek gördü, genel grevlerle karşılık buldu.

Evet, işçiler özelleştirme bittikten sonra başlamıştı direnişe. Yani olan olmuştu bir yanıyla. Ama ne olursa olsun, mücadele eden, kenetlenen, ekmeği ve geleceği için bir araya gelen işçilerin verdikleri mücadelenin, sokağa atılan işçilere nasıl kazanımlar sağladığını gördü tüm Türkiye.

TEKEL Direnişi, işçi sınıfının son yıllardaki en büyük direnişlerinden biri olarak geçti tarihe. AKP iktidarının gördüğü en inatçı ve örgütlü direnişlerinden biri oldu. Hal böyle olunca da akıllara Turgut Özal dönemindeki Zonguldak Bahar Eylemlerini getirdi o günlerde.

Zonguldak'ta maden direnişinin en ön saflarında fotoğraf makinasıyla işçilerle beraber yürüyen Mehmet Özer, TEKEL Direnişi'nde de yine elinde fotoğraf makinası, zaman zaman okuduğu şiirlerle zaman zaman attığı sloganlarla kimi zaman da buz gibi havada işçilerle birlikte sabahladığı çadırlarda yine tarihe notlar düştü. Sıkılı yumruğunu açıp sağ işaret parmağıyla deklanşöre bastı her fırsatında.

Mehmet Özer'in soL için derlediği direniş fotoğraflarında TEKEL işçilerinin direnişi, sadece bir hafızayı güncellemiyor aynı zamanda gelecek günler için umudu da tazeliyor.

Fotoğraflar:  Mehmet Özer

14.12.2025, 09:26