İstanbul'da doğan Tuğçe Yaşar, ilköğretimini burada tamamladıktan sonra, 2006 yılında ailesi ile birlikte Fransa'ya göç ediyor. Babası hali hazırda Fransa'da yaşarken, 14 yaşında Paris'e yerleşen Yaşar, göç etmelerindeki en büyük sebebin "eğitim olanakları" olduğunu vurguluyor. Lise son sınıfta reşit olmasıyla beraberse sorunlar başlıyor. Yaşar, hikayenin gerisini şöyle anlatıyor:

"Geldiğimde Fransızca'yı bilmiyordum. Hayata sıfırdan başladım çok zor bir dili öğrendim, buradaki bambaşka olan yaşama ayak uydurup alışabildim, çeşitli etkinlikler yapıyorum hafta sonları tiyatro oynuyorum, gazetelerde yazılar yazıyorum bazen, 'la vie en France - Fransada Yaşam' gibi...

Buraya geldiğimde henüz reşit olmadığımdan dolayı anne babamın üzerineydim ve 18 yaşıma girdiğimde ilk başvurumu yaptım bir öğrenci kimliği alabilmek için, daha rahat yaşayabilmek, yıl sonu olacak sınavlarıma girebilemek için. Fakat yaptığım başvurunun sonucu 6 aylık bir süreç bekledikten sonra 21 Kasım 2011 tarihinde red olarak geldi. Aynı zamanda 30 gün içinde ülkeyi terk kararıyla birlikte... İlk başta ne yapacağımı bilmedim. Bu kadar zor bir durumda, ya herşeyi bir kenera bırakıp dönmek olacaktı ya da bu haksızlığa boyun eğmeyip savaşarak zafere ulaşmak olacaktı sonunda, umudu kendime ışık bilerek yola çıktım.

İlk olarak okulumdaki öğrenciler, öğretmenler ayaklandı herkes bu haksızlık karşısında yanımdaydı. Sonra yardım kuruluşları dernekler ve medya da yanımda oldu. 'Arc en ciel' radyosunda bir canlı yayın programına katılacağım yakında, sesimi daha çok kişiye daha iyi şekilde ulaştırmak için ve burda yine iki senatör benim durumuma karşı, gelen bu cevaptan yana olmadıklarınadan ellerinden geleni yapıyorlar. Valiliğe mektup yazıp gönderdiler 1 ay içinde bu kadar çoğalmak harika ve bunun için çok şanslıyım...

Bundan sonrası için imza kampanyalarımız başladı ve devam edecektir. Yürüyüşler düzenlenecek Ocak ayında. Bunun için buradaki halkı insanlık adına, eşitlik adına yanımda olmaya çağrıyorum. Bu durum herkesin başına gelebilir ve biliyorum ki benim durumumda olan onlarca insan var. Herkesin konuşması gerek, herkesin ayakta durabilmek için bir yol kat etmesi gerek. Bunun için mücadele!

Benim burda eğitimimi bitirmem için bu engeli aşmam gerekiyor. Bunun için de elimden geleni yapacağım. Elimizden geleni yapacağız...

Emeklerin boşa çıkmayacağını ümid ediyor ve bu büyük ilgi için herkese çok teşekkür ediyorum."

(soL - Haber Merkezi)