Nelson Fernandez Estevez düşman uçağı tarafından vurulduğunda daha 15 yaşında bile değildi. 1961 yılının Nisan ayında gerçekleşen paralı askerlerin Domuzlar Körfezindeki işgal girişimi sırasında öldürülen 156 Kübalı yurtseverden birisiydi. Uçaksavar bataryalarının alt donanımını kullanan ve çoğu genç yaşta olan Kübalıdan birisiydi Estevez.

Bugün onun adı Giron’daki müzeye girenleri ilk karşılayan isimlerden. Müze ABD Hükümeti tarafından desteklenen paralı asker ordusunu bozguna uğratan halkın ordusunun anısına yapılmış değerli bir eser.

Fiziksel yapısı, karakteri ve kendisine olan güveni yaşının çok ötesinde bir olgunluk veriyordu ona. Belki de bu yüzden, onunla beraber görev yapanların hiçbirisi 14 yaşında olduğunu tahmin bile edememiştir.  Yaşını tahmin edemeyenler arasında batarya komutanı Alcadio Robaina da var.

Nelson, 5 Ekim 1946 tarihinde dünyaya geldi. Babası Flores Eleno Fernandez ve annesi Julia Estevez çiftçiydi. Üç kardeşi daha vardı. Bugün Mayabeque eyaleti sınırları içinde olan San Jose de las Lajas bölgesindeki Las Palmas çiftliğindeydiler. 

Nelson’un en büyük ablası Miriam, onun babasına tarlada hep yardım ettiğini, inekleri sağıp, hasada güle oynaya gittiğini hatırlıyor.

57 yıl sonra onu yorulmak nedir bilmez, inatçı ve kardeşlerini kıskanan bir çocuk olarak hatırlıyor. İyi bir eğitim almaya çalıştığını ekliyor. Onu en son Jovellanos Hastanesinde cerrah Julio Font tarafından ameliyata alınmadan önce görmüş. 

Nelson, Granma Üssündeki 4. Bataryada görevliydi. Kendisi henüz altı ay önce kurulmuş olan milis kuvvetlerine bağlıydı. Bu kuvvetler ülkenin içinde bulunduğu işgal tehdidine karşı kurulmuş olan ve düzenli silahlı birliklere destek sağlayan birimlerdi.

Nelson öldürüldüğünde 14 yaşındaydı

Giron Müzesinde Nelson’un kısa hayatı anlatılmakta. Müzedeki uzman Barbara Sierra’ya göre kurumdaki en çarpıcı hikâyelerden birisi onun hikâyesi.

Müzenin desteklediği araştırmalara göre Nelson sanıldığı gibi 17 Nisan değil 18 Nisan günü vurulmuştu. Ayrıca ölümcül şekilde yaralandığı yer de incelemeler sonucunda netleştirildi. Anısına konulmuş olan dikili taşın olduğu yerde vurulmadığı ortaya kondu.

Araştırmacılar olayın yaşandığı yeri tam olarak kesinleştirmenin güçlüklerinkinden bahsetseler de 18 Nisan akşamüstü Playa Larga ile Punta Perdiz arasındaki bölgede, devrimci kuvvetlerin Domuzlar Körfezine ilerlediği bölgede vurulduğu kesinleşmiş oldu.

Bu araştırmalar sırasında özellikle emekli Yarbay Alcadio Rabillo Robaina’nın katkıları belirleyici oldu.

“Bizim bataryamızın olduğu bölgenin üzerinden iki savaş uçağı alçak uçuş yaparak geçti. Bataryadakilere derhal bu uçaklara hedef almalarını söyledim. Ateşe başlamak üzereyken uçakların bize doğru yaklaştığını gördük, sonrasında kendimi yerde buldum, omuzumda dehşetli bir acı vardı ve kolumu oynatamıyordum. ”

“Uçaktan ateş açıldığında ayakta olan gençlerden Hugo Rivero doğrudan kurşunların hedefi oldu. En yakın arkadaşı olan Nelson Fernandez ise yanı başındaydı. Nelson zaten yaralıydı, yol kenarındaki hendeğe atmıştı kendisini. Her yanımıza mermiler yağıyordu.”

“Uçaklar uzaklaşınca büyük bir güçlükle ayağa kalkıp, Nelson’un yanına gittim. Ayakları kan içinde kalmıştı, midesini tutuyor ve iki eliyle kanamayı durdurmaya çalışıyordu. Yolun iki tarafına yardım bulabilme umuduyla baktım. Bir kamyon uçaklar tarafından vurulmuş ve kullanılmaz durumda yatıyordu. Sonrasında hemen sıhhiye ekipleri gelip onu hastaneye götürdüler.”

“Şarapnel yarası ölümcüldü. Jovellanos Hastanesinde yoğun bakıma alındı, sağlıkçıların üstün gayretine rağmen sekiz gün sonra hayatını kaybetti.”

*

Barbara Sierra 1961 yılının Nisan ayının o çalkantılı günlerini her yaşayan kişinin anlattıklarının kolektif tarihin önemli bir parçası olduğunu vurguluyor. Üç gün süren muharebelerde tam olarak nelerin yaşandığını ortaya koymak kolay değil. 

Domuzlar Körfezi Çıkartmasını püskürten tekil insanların anlatımlarından genel resmin çarpıcılığının anlaşılması pek olası değil ancak her bir Kübalının paralı askerlerin işgal girişiminin püskürtülmesinde olağanüstü katkısı olduğu da açık.

O günleri yaşayanların anlattıklarında bazen olayın yaşandığı yer, yaşandığı saat ve belki de olayların akışı gerçeklerle paralel olamıyor. Bu gayet anlaşılır çünkü o günleri yaşamış kişiler kaybettikleri yoldaşlarının kahramanlıklarının herkesçe bilinmesini ve gün ışığına çıkmasını istiyorlar.

Ne olursa olsun, son tahlilde Küba Devrimi, emperyalizm tarafından örgütlenmiş olan silahlı işgal girişimini cesur ve kahraman savaşçıları sayesinde ezmeyi bilmiştir.

*

 Deneyimli Matanzaslı hekim Julio Font Tio, Jovellanos Hastanesinde Nelson Fernandez’i yaşatmaya çalıştıklarını hatırlıyor. Bu hastane özellikle bölgeye yakınlığından dolayı çok sayıda yaralının tedavi edildiği bir hastane. Burada çok yoğun bir şekilde günler boyunca dur durak bilmeden çok kritik ameliyatlar gerçekleştirilmiş.

Deneyimli hekim milis Nelson Fernandez’in getirilişini hatırlıyor. “Şarapnel karnını parçalamıştı. Elden gelen her şey yapıldı ancak maalesef onu kaybettik. Nelson Fernandez’in hikâyesi gibi hikâyeler yeni nesiller tarafından öğrenilmeli. Bu gibi örnekler asla unutulmamalı ve Devrime güç kattığı hatırlanmalıdır.”

1966 yılında Nelson’un naaşı anıt mezara taşınmak üzere yerinden alındığında o bölgede muhtemelen Nelson’un ölümüne sebep olmuş olan bir uçaksavar mermi çekirdeği de bulundu. Bu mermi bugün Giron Müzesinde sergilenmekte ve daha 15 yaşına basmamış bir Kübalı yurtseverin unutulmaz anısını yansıtmaktadır. Burada kazanılan zafer o ve onun gibilerin anısını onurlandırmaktadır.

http://www.granma.cu/cuba/2018-04-16/el-nino-heroe-de-giron-16-04-2018-2...