Son pişmanlık

10/06/2015 Çarşamba
Son pişmanlık

“Pişman mısınız” diye soruyorlar.

Akıntıya karşı kürek çektiğimiz için...

Doğru bildiğimiz yolda yalnız da olsa yürüme kararlılığı gösterdiğimiz için...

AKP rejimini farklı aktörlerle yenileme girişimlerini teşhir ettiğimiz için...

“Seçimle bir şey olmaz, bu düzen değişmeli, düzenin değişmesi için örgütlü mücadele yükseltilmeli” dediğimiz için...

“Sosyalizm mücadelesinde tatil, mola olmaz” düşüncesiyle davrandığımız için...

Dinsel gericiliğe, Saidi Nursi palavralarına direndiğimiz, laikliği savunduğumuz için...

Dostlarımızı, emekçi halkı arkasında uluslararası güçlerin, sermaye sınıfının durduğu siyaset mühendisliğine karşı uyardığımız için...

Sermaye düzenini sorgulamayan bir devrimcilikten hayır gelmeyeceğini vurguladığımız için...

Onca baskıya, küfre, hakarete, mobing’e karşın emekçi halkın çıkarlarını seçim platformuna taşıdığımız için...

İnsanları iyice yılgınlığa ve apolitizme mahkûm edecek sahte hayallere karşı durduğumuz için...

NATO’yu, Avrupa Birliği’ni hatırlattığımız, “sol bir zamanlar emperyalizme karşı olmak demekti” dediğimiz için...

Gerçekleri, ne kadar iç karartıcı olursa olsun dile getirdiğimiz için...

Umudu her durumda, her koşulda yeşerttiğimiz için...

Pişman olmak mı?

Ne diyordu Galyalılar: Romalılar kafayı yemiş olmalı!

İlkelerimiz ve devrimci hedeflerimizi rakamla ifade etmiyoruz. Seçimden önce “fırsatçılık” diyen olmuştu Komünist Parti olarak seçimlere katılma kararımıza.

“Büyük risk alıyoruz” diye yanıtlamıştık. Çünkü bu koşullarda oya dönüşmesi neredeyse olanaksız bir duruş sergiliyorduk.

Risk aldığımız için pişman değiliz. Değdi. Yalnız tarihe değil, birçok dostun aklına, yüreğine not düştük, örgütleniyoruz.

Evet, biz seçim akşamı sandıkta sosyalizme çıkan oyların sayısı açıklandığında pişman olmadık, daha önce söylediğimiz gibi işe koyulduk.

Ya siz?