Birgün'den ayrılarak Taraf'ta yazmaya başlayan Melih Altınok, Türkiye'nin siyasi iklimi üzerine uzun uzun düşündürecek türde bir manifestoyla ortaya çıktı. "Yoldaş Arınç" başlıklı önceki günkü köşe yazısında, hâlâ dahil olduğunu iddia ettiği solu faşistlik ve takiyecilikle suçlarken, AKP iktidarına ise, Bülent Arınç'ın kimi konuşmalarını öne sürerek, özgürlükçülük ve barışseverlik yakıştırmasında bulundu.

Sol hareketin tamamını "öngörülebilir refleksler"i nedeniyle "makul muhalefet" kulvarına yerleştirerek, bu tür bir muhalefetin iktidar tarafından da, sistemin bekası için elzem olmasından dolayı desteklendiğini öne süren Altınok, bu iddiasını "Ergenekon davası dosyasına giren eylem ve harekat planlarında, provokasyonlar sonrası muhaliflerden gelecek tepkilerin elifi elifine ayrıntılandırıldığı" ifadesiyle temellendirmeye çalıştı. Altınok, "çatır çatır sisteme vurduğunu düşünen onca sol örgüt ya da alanlarda sanal bir tehdidi lanetleyen eylemciler farkında olmadan nasıl da darbecilerin değirmenine su taşımış meğer" dedi.

Altınok'un, manifestosunun geri kalanında AKP gericiliğini aklamak için işi sola küfretmeye vardırdığı gözlendi.

Melih Altınok, solun, 2 Temmuz Sivas katliamının tetikçisi olan şeriatçıların dışında, "resmî görevleri de bulunan militan laiklerin katliamdaki payı"nı düşünmediğini söyledi. Sonrasında, kendini de içine katarak, sol adına özeleştiri yapılması gerektiğine işaret edip, "sürüden ayrılmayı göze alıp, ezberlere saldırmak şarttır. Bu düsturla hareket etmeye karar veren bendeniz de, bilgisayarımda bir word sayfası açıp, Bülent Arınç’ın konuşmalarından alıntılar yapıyordum bir süredir. Altında Arınç'ın imzası olmasa bir sosyalistin söylemediğine kimseyi inandıramayacağınız bu sözlere başlık olarak da 'niçin böyle yapıyorsunuz' yazmışım. Meali, 'biz şimdi ne söyleyeceğiz'. Ancak dışındaki duvarları yıkacağım derken kendi ördüğü duvarlara öylesine hapsolmuş ki aklım, şimdiye dek öteledim bu sütunda o sözleri sahiplenmeyi... 'Barış barış barış' diye haykıran birine yoldaş deyiverecek dilime niçin platin taktıracakmışım... Evet, ısrarcıyım, son dönemdeki söylemlerini sürdürdüğü sürece yoldaşımdır Arınç" diye yazdı.

Melih Altınok diğer yandan, yazısının girişindeki "muktedirler muhalefetten değil, kurallarının tanınmamasından çekinirler" aforizmasıyla AKP gerçeği arasında bağ kuramadığını ise şu ifadeleriyle ele verdi:

"Yıllardır uğruna en ağır bedelleri ödeyip dillendirdiğimiz acılarımız ve taleplerimiz, dünya görüşlerimizin farklı olduğu insanlar tarafından dillendirilince Türk sinemasının jönleri gibi 'yalan söylüyorsun' demenin inanın bir izahı yok... O halde bu ülkenin tarihinde o makamdan, o makamlardan devletin işlediği suçlar itiraf edilirken, kendi tabanlarının amentülerine karşı gelmek pahasına, oy kaybetmeyi göze alarak vicdanının sesini dillendirenlerin kafasındaki takkeden bana ne."

Sol'a öğüt, iftira, beddua...
AKP'nin kurallarını tanıyarak "takke"ye sarılan Altınok'un manifestosundaki ilginç çelişkiler elbette gözden kaçmadı.

Solun, kendisiyle yüzleşip "söylemlerini ve edimlerini sevk ve idare edenlerle (Ergenekon) ilişkisi"ni masaya yatırması öğüdünü veren Melih Altınok bir yandan da "17 milyonluk Doğu Almanya’da 200 bin kişiyi (ki çoğu solcudur) fişleyen istihbarat örgütü Stasi’yi anlayıp, yıllardır aldıkları kararlarla engizisyonu aratmayan yargının bazı mensuplarının mahkeme kararıyla dinlenmesini hazmedemeyen takiyecilerden niyet okuma dersi alacak değilim" deyip telefon dinlemeleri ve solculuk konusundaki gerçek düşüncesini ortaya koyarak, "bu ne perhiz bu ne lahana turşusu" dedirtti.

Stalin tartışmalarını çarpıtıp hikayeleştiren Altınok'un "'Stalin Kırım Türklerini kesti ama sor bi niye kesti' diyen bir faşiste, üye olduğu partinin tabelasında solu çağrıştıran simgeler var diye yoldaş derken gocunmadık bunca yıl" ifadesinde geçen partinin adını açıkça yazamaması ise merak uyandırdı.

(soL-Haber Merkezi)