Dünya Bankası Teknik Direktörü Ulrich Zachau, Türkiye ekonomisinin 2010 yılındaki görünümü için “olumlu düşündüğünü” açıklayarak, Türkiye ekonomisinin toparlanmaya başladığını söyledi.

Açıklama, Standard&Poors’la başlayıp Fitch’le süren, Citigroup, Moody’s, IMF ve benzeri emperyalist finans kuruluşlarının açıklamalarıyla iyice aleni hal alan emperyalist pohpohlama zincirinin son halkasını oluşturdu.

Hangi ekonomi, kimin ekonomisi?
Türkiye’ye yönelik övgülerini Türkiyeli emekçiler için kabus yılı olan 2009 yılına değin uzatan Zachau, sözde düzelmenin 2009’un sonunda başladığını iddia etti.

Bu zorlama argümanını, “2009’un son çeyreğindeki büyüme, geçen senenin aynı dönemiyle kıyaslandığında neredeyse artıya geçti” gibi zorlama bir savla temellendirmeye çalışan Zachau, baz olarak aldığı 2008 son çeyrek döneminde Türkiye’nin tam yüzde 6,5 küçüldüğünü gizlemeye çalıştı.

Zachau’nun açıklamaları, her geçen gün daha çok borçlanan, finansal göstergeler ve büyük sermaye artan karları dışında hiçbir pozitif toparlanma emaresi göstermeyen Türkiye ekonomisine yönelik “gaz verme” çabalarını aleni hale getirirken, bir yandan da “bu ekonomi kimin ekonomisi” sorusunu gündeme getirdi.

“Ekonomi düzelecek, ama işsizlik azalmayacak”
Zachau, açıklamalarının devamında, “kimin ekonomisini” değerlendirdiğine ilişkin ipuçları sundu. Zachau, “oldukça iyimser olduğu” 2010 toparlanmasının işsizlikte “çok küçük bir azalmaya neden olacağını” açıkça ifade etti.

IMF’yle anlaşmanın “pozitif” etkisini de iki grupta toplayarak yaklaşımına açıklık getiren Zachau, “IMF’nin sağlayacağı finansmanla hükümetin iç borçlanma ihtiyacı azalır. Ayrıca uluslararası yatırımcılar anlaşmayı olumlu bir gösterge olarak yorumlayabilir” diye konuştu.

“Emekliye zam maliyet kalemi”
Hükümetin emekliye yaptığı aldatıcı zammı bile “önemli bir maliyet kalemi” olarak yorumlayan Zachau, “Ekim 2008’de kanunlaşan sosyal güvenlik reformunun ilkelerini takip etmek önemlidir” diyerek hükümete üstü kapalı sitem ve uyarıda bulundu.

Zachau, Türkiye’nin önündeki “risk başlıkları” olarak “uluslararası finans sisteminde olası bozulma, iç siyasi ve ekonomik istikrarın bozulması, uluslararası yatırımcı güveninin düşmesi” başlıklarını sayarak, Türkiye’nin AKP’ye ve uluslararası sermayeye mahkum olması durumunda “düzgün bir ekonomiye sahip olabileceği” mesajını verdi.

(soL-Ekonomi)