1969 yılında Ankara'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamladı. Üniversite eğitimi için İstanbul'a geldi ve yerleşti. İ.T.Ü. Elektrik Elektronik Fakültesi Elektrik Bölümü mezunu. 1992 yılında ilk kez İFSAK Fotomaraton'da başlayan heyecan aralıksız devam etti. Engelsiz Yaşam Derneği Karma Sergisi'ne ve Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde Karma Sergiye katıldı. Altan BAL'ın 2006 İstanbul Bienali kapsamında Darphane - i Amire binasında sergilenen O (Bu, Şu, Öteki, Beriki, Şimdiki, Önceki, Sonraki) An'a Adanmış isimli projesinde çalıştı. Aynı yıl sur içinden bir kesiti sunan "NEFES" Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde sergilendi. Halen inşaat hayatıyla ilgili " Dikkat inşaat var ! " ve kendisi için hiç bitmeyecek "Surdibi - içi" projelerini çekmekte, aynı zamanda www.fotoroportaj.org sitesi gönüllü fotografçısı.

Murat Pulat'la fotoğraf üzerine ve yeni açtığı eğitim kurumu üzerine konuştuk....

Röportaj: Özgür Atak

Bugün onlarca fotoğraf eğitim merkezi var. Yenileri de açılıyor. Siz de bir eğitim kurumu açtınız. Nasıl doğdu bu fikir?

Öncelikle, biz henüz daha yolun başındayız bir eğitim kurumu demek şu an için çok iddialı olur. Daha çok fotoğraf, ağırlıklı olarak da belgesel ve fotoröportaj üzerine kafa yoran insanların buluşma noktası olacak, hayatın içinden çoğunlukla görmezden gelinen hikayelerin paylaşılacağı bir platform olarak niteleyebilirim. Kısacası çok uzun ve yorucu bir çalışmanın daha başındayız. Fikir olarak ortaya çıkması ise bundan 3-4 yıl önce Altan (Altan Bal) ile yaptığımız bir konuşmaya dayanır. Uzun yıllardır kendimizi hazırladığımızı, bu işi başarmak adına bir çok zorlu dönemeci atlattığımızı söyleyebilirim. Ama ilerideki hedef bu oluşumun bizim hayallerimizin de ötesine geçmesi.

Farklı bir şeyler barındıracak mı acaba, kurumunuz?

Barındırmalı yoksa bu işi yapmak çok da manalı olmaz. Şu an için yaratmayı düşündüğümüz ilk fark kapsamlı bir fotoğraf kütüphanesini insanlara ücretsiz olarak sunmak. İkinci fark insanların yaşadıkları şehir ne olursa olsun nitelikli fotoğraf üretimine katkı sağlamak, ki bunun için de çeşitli hazırlıklar yapıyoruz. Fotoğrafla ilgilenen yada anlatacak bir hikayesi olan insanlara, hangi ilde yaşarsa yaşasınlar, kimi zaman biz onlara giderek kimi zaman da biz insanları yeni yerimizde ağırlayarak, seminerler, söyleşiler, sergiler düzenleyerek, bilgi paylaşmak niyetindeyiz. Buranın sadece bizim anlatan olduğumuz bir yer olarak düşünülmesini istemiyoruz karşılıklı etkileşim olmazsa olmazımız.

Programın kapsamı, içeriği, süresi nedir?

Dediğim gibi şu an emekleme safhasındayız yürümek ve sonra da koşmak için biraz daha zamana ihtiyacımız var. Biz de hala kendimizi eğitiyoruz ama eylül ayı itibariyle bir çok konuyu daha belirginleştireceğimizi umuyorum. Şu an bir şeyler söylemek için erken.

Hangi seviyede eğitim vereceksiniz? Kimler sizin öğrenciniz olabilir?

Bu noktada bir sınırlamamız yok ancak bu işe vakit ayıran, derdi söyleyecek sözü olan ve bunu paylaşmak isteyen herkes bizim sadece öğrencimiz değil aynı zamanda fotoroportaj.org da da söylediğimiz gibi "sınırını niyetin belirlediği oyun alanımızda" oyun arkadaşımız olabilir.

Bugün üniversitelerdeki görsel iletişim ya da benzeri bölümlerdeki eğitimi nasıl buluyorsunuz?

Bugün bu soruya kimse yeterli diyemez ama sorun sadece üniversitelerin yetersiz imkanları, özgür olmamaları vs ile açıklanamaz daha doğrusu üniversitelerin yetiştirilmeye çalışan gençler üzerindeki etkisi bir neden değil sonuç. Üniversite seviyesine taşınmış bu çocukların farkındalıklarında ciddi bir problem var. Doğduğu günden üniversite eğitimine başlayacağı yaşa kadar, yaşadığı topluma duyarsız, sessiz, bukalemunlaştırılmış bu çocuklar için üniversite sadece hakim ideolojinin kişiliklerine atmaya çalıştığı son imza olarak görülebilir.

Kimlerle çalışmayı planlıyorsunuz?

Daha önce de dediğim gibi sınırı "niyet" çiziyor aslında bir de buna belki "gerekçeyi" eklemek gerek çünkü en az niyet kadar önemli, bu iki koşulu sağlayan herkese kapımız açık.

Kurumsal olarak ortak projeler yada dayanışma konusunda ne düşünüyorsunuz?

Olabildiğince çok nitelikli iş için bu tür birlikteliklere ihtiyaç var, etkileşimin sürekliliği ve gelişim için mutlaka yapılmalı. Sürekli kendi küçük havuzunuzda yüzerek açık denizde yüzme deneyimi elde edemezsiniz.

Kurumunuzun kollektif bir üretimi de olacak mi? Gerek fotografik ürün olarak gerekse de eğitime yönelik döküman vb.

Bu zaten kuruluş amacımız; Birbirimize hikayelerimizi anlatmak istiyoruz.

Kişisel çalışmalarınızdan bahseder misiniz?

Şu an en önemlisi Fotoğraf Merkezini hayata geçirip açmak ama bununla birlikte Sinema TV yüksek lisansımı da tamamlamaya çalışıyorum sonra da belki doktora. İnşaat hayatı ile ilgili "Dikkat İnşaat Var" çalışmamı sergi ve kitap olarak bu Ekim yada Kasım ayında izleyici ile buluşturacağım. Surdibinde yıkımı eleştiren bir fotoğraf çalışmasına (Nefes'in devamı niteliğinde) devam ediyorum bir de aynı yerle ilgili "Kentsel Dönüşüm?" adlı bir kısa film ile uğraşmaktayım.